در مقابل ، ائمهء اهل بيت ( ع ) و شيعيان مكتب امامت عقيده دارند كه اين عبارت جزء اذان و اقامه است و بدون اين عبارت نه اذان درست است و نه اقامه . اين حكم از نظر شيعه اجماعى است . « 1 » شوكانى اين حكم را به « عترت » نسبت داده است . « 2 » علاوه بر اجماع ، شيعه به روايات فراوان و متواتر رسيده از اهل بيت ( ع ) استدلال كرده‌اند . از جمله روايت ابو ربيع زراره ، فضيل بن يسار و محمّد بن مهران از امام باقر ( ع ) ؛ روايت : فقه الرضا ( ع ) از امام هشتم ؛ روايت ابن سنان و معلى بن خنيس و ابو بكر حضرمى و كليب اسدى از امام صادق ( ع ) ؛ روايت ابو بصير از امام باقر يا صادق ( ع ) ؛ روايت : محمّد بن ابى عمير از امام كاظم ( ع ) ؛ روايت : على ( ع ) و محمّد حنفيه از رسول خدا ( ص ) ؛ و روايت عكرمه از ابن عبّاس . « 3 » ما ، در ميانه اين اختلاف راهى نداريم ، جز پيروى از مذهب اهل بيت ( ع ) و ديدگاه پيروان مكتب امامت ؛ البته نه فقط به اجماع و روايات وارده از اهل بيت ( ع ) كه يكى از دو ثقل گران بهايند و خداوند پليدى را از آنان زدوده است و آن‌ها را كاملا پاكيزه گردانيده است ؛ بلكه به انبوهى از شواهد و دلايل ديگرى استناد مىكنيم كه ديگران روايت كرده‌اند و در كتاب‌هاى مهمّ پيروان مكتب خلافت ثبت و ضبط است . چنان كه از ديدگاه آنان سند برخى از اين روايات صحيح نيز هست . ما ، در اينجا فقط به ذكر نام برخى از كسانى اشاره مىكنيم كه اين نكته از آنان روايت شده است . خوانندهء ارجمند مىتواند براى ديدن احاديث و روايات به منابع پايين صفحه مراجعه فرمايد . « 4 »

--> ( 1 ) . الانتصار ، 39 . ( 2 ) . نيل الاوطار ، 2 / 18 . ( 3 ) . بنگريد : وسائل الشيعة ، جامع احاديث الشيعة ، بحار الانوار ، باب اذان . ( 4 ) . السنن الكبرى ، 1 / 424 - 425 ؛ نيل الاوطار ، 2 / 19 ؛ الاعتصام بحبل المتين ، 1 / 299 ؛ المصنّف ،